ทุ่งโศกเศร้า

posted on 01 May 2013 21:38 by yajoksamka in Article directory Fiction, Diary, Idea
อยากได้คนวาดประกอบจัง~
 
วันหนึ่ง ณ ทุ่งโศกเศร้า 
 
มีหญิงสาวน่าตาน่าเอ็นดู เดินทางมาพร้อมความทุกข์ในใจ
 
เธอร้องไห้ ซบหน้าลงกับมือ
 
ไม่นานหลังจากนั้น ฝนที่ตั้งเค้ามานานก็พลันเทลงมา
 
หญิงสาวเปียกปอนยิ่งทุกข์หนัก ไม่มีใครรักแม้กระทั่งฝนฟ้า
 
น้ำตาร่วงเผาะเยอะเย้ยโชคชะตา
 
ใครบางคนก็เดินเข้ามา
 
"เธอทำให้ฉันไม่มีที่อยู่" เธอพูดจบแล้วจากไป 
 
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองแล้วเอ่ยเรียกไว้
 
"เธอเป็นใคร ฉันทำอะไรให้เธอ"

คนนั้นหันกลับมามองด้วยสายตานิ่งเฉย
 
"เธอซึ่งละเลยในตัวฉัน ขับไล่ไสส่งไม่เว้นวัน เธอจำฉันไม่ได้หรือ"
 
หญิงสาวเพียรคิดตริตรอง เมียงมองแต่นึกไม่ได้
 
"ขอโทษฉันคิดไม่ออก"
 
"ฉันคือเธอเมื่อยามหัวเราะอย่างไรเล่า"คนนั้นเอ่ย
 
"แต่เธอไม่ได้หัวเราะเลย"
 
"นั่นเพราะเธอไม่ยอมรับฉัน ยามใดเธอร้องไห้หรือทุกข์ใจ 
 
เปรียบได้เธอทำร้ายฉันลง ยิ่งคิดแย่มากมายแค่ไหน 
 
ฉันก็โดนขับไล่ไปเท่านั้น เธอทำลายที่อยู่ของฉัน 
 
จึงไม่มีวันที่ฉันจะหัวเราะอีก" พูดจบก็เดินจากไปในที่สุดลับตา

 
 
ฉันนั่งมองเหตุการณ์เบื้องหน้าอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ 
 
ที่แห่งนี้ไม่เคยมีวันฟ้าใส 
 
เสียงรอบกายมีแต่เสียงสะอื้นไห้
 
เอื้อนแผ่วมาแต่ไกล
 
ที่แห่งนี้คือทุ่งโศกเศร้า 
 
มีเพียงความหนาวเหน็บและเสียงโหยหวนระงม
 
สายฝนแทบไม่เคยหยุดตก
 
 
 
ฉันก้าวเดินออกไป 
 
หญิงสาวยังคงร้องไห้ น้ำตาเธอเริ่มแห้งเหือด
 
เธอลุกขึ้น และ เดินจากไป
 
 

เมื่อเวลาผ่านไป 
 
ณ ที่แห่งนี้ก็เหลือเพียงตัวฉันและความโศกเศร้าของผู้คนมากมาย
 
ที่ทุ่งโศกเศร้านี้

 
เรื่องนี้แต่งขึ้นกะว่าจะส่งประกวดเรื่องสั้นร้อยคำ แต่รู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันฮาร์ดคอร์เกิน
เลยเปลี่ยนใจไม่ส่งซะงั้น
แล้วก็ตามข้างบนเลยค่ะ เขียนไปภาพก็ขึ้นในหัว แต่ก็แสดงออกมาไม่ได้ 
อยากมีคนวาดรูปประกอบเรื่องให้จังเลย

Comment

Comment:

Tweet

วาดภาพไม่เป็นค่ะ แฮ่ๆๆ ช่วยไม่ได้เลย
แต่..อยากจะบอกว่า อ่านเนื้อเรื่องแล้วชอบมากเลยค่ะ
เนื้อหาดีจัง เวลาที่เราเศร้า..เราก็จะลืมตัวตนที่สดใสของตัวเอง ปล่อยตัวเองจมอยู่กับความเศร้า จนลืมความสดใสไป.. :)

#1 By เคเคซัง on 2013-05-02 19:03